Wiosna - cieplejszy wieje wiatr, Wiosna - znów nam ubyło lat, Wiosna, wiosna w koło, rozkwitły bzy. Śpiewa skowronek nad nami, Drzewa strzeliły pąkami, Wszystko kwitnie w koło, i ja, i Ty. To wprawdzie słowa znanej piosenki Skaldów z przepięknym tekstem A. Zielińskiego i M.Bobrowskiego, ale aktualne jak nigdy dotąd. W kontekście pierwszych reminiscencji z Pałacu Ostromecko i naszej pięknej Bydgoszczy, słowa te brzmią patetycznie, ale oddają sedno, chyba najpiękniejszej pory roku. Ale jest też coś, o czym zawsze trzeba pamiętać...
fot. Krzysztof Golec©, autoflesz.com / zespół pałacowo-parkowy w Ostromecku
Byliśmy podczas pierwszych, wiosennych, spacerów w przepięknym kompleksie pałacowo-parkowym, gdzie pałacowe krety mają swoje ulubione kretowiska. Był też pozimowy ogląd pałacu, który znów wymaga remontu i konserwacji – przynajmniej elewacji.
Byliśmy wreszcie na płycie Starego Rynku w Bydgoszczy, gdzie za kilka tygodni firma Budimex odda do użytku mieszkańców i gości miejsce na trwałe zapisane w historii grodu nad Brdą. To nic, że nie podjęto próby reaktywacji fontanny, nie wkomponowano ani jednej lipy, ani innego drzewa, to nic że redaktorzy miejscowych gazet grzmią i ostrzą pióra... a nikt i tak nie słucha. Ważne, że wreszcie kończy się ten bałagan, a prezydent miasta z dumą ogłosi kolejną laurkę na swoim profilu.
fot. Krzysztof Golec©, autoflesz.com / Urząd Miasta
Wiosna, to także zmieniający się stan naszego ducha, wyraźna aktywność wszystkich partii politycznych zmierzających do przeforsowania – jakże często – skompromitowanych polityków do Parlamentu Europejskiego. Na ten cel przedkłada się ważne obietnice, ale to żart tynfa wart. Wiosna, to także czas egzaminów i matur, które w obliczu strajku generalnego nauczycieli mogą zostać poważnie zakłócone. Strajk, w obliczu klinczu obu stron rozprzestrzenia się jak epidemia.
Wiosna, to także okres podejmowania ważnych decyzji, zwłaszcza w kontekście obiecanych 500+ na pierwsze dziecko. Miało być tak pięknie, a jest jak zawsze. Co zatem po nas pozostanie? Przeczytaj do końca i zastanów się czy autorka nie miała racji.
fot. Krzysztof Golec©, autoflesz.com / Stary Rynek, jeszcze w przebudowie
Co po nas pozostanie?
Żyjesz by kochać i się rozwijać
Robić karierę, mieć córkę, syna
Gromadzić dobra i pieniądze
By zaspokoić swoje i najbliższych żądze
Lecz to wieczne nie jest
Człowiek z roku na rok się starzeje
Każdego dnia i miesiąca
Jest bliżej ziemskiego końca
Zadaj sobie wtedy pytanie
Co tu na ziemi po Tobie zostanie?
Przecież nie weźmiesz ze sobą
Żadnej rzeczy do nowego domu
To przykre i smutne jest
Gdy uświadamiasz sobie, że
Podarty nekrolog na cmentarnej ścianie
To wszystko co po nas pozostanie /autor: Izabela M, wiersze.kobieta.pl/
redakcja autoflesz.com