Na początku wakacji ogłosiliśmy konkurs redakcyjny dotyczący miejsc wartych zwiedzenia, z historią w tle, często pomijanych podczas wakacyjnych wojaży po Polsce. Dziś zamieszczamy jeden z najciekawszych opisów dotyczący Mnichowa, a dokładniej modrzewiowego kościoła z XVI wieku pw. św. Szczepana.
fot. nadesłane
Redakcja nie narzucała ograniczeń, czy ram konkursowych, aczkolwiek chodziło nam o miejsca szczególne związane z historią Polski, korzeniami chrześcijaństwa czy perełkami w postaci pałaców, zamków (ogrodów, a nawet ruin umocnionych). Poniżej publikujemy list od Czytelniczki, który z pewnością zainteresuje nie tylko znawców sztuki, historii Kościoła, a także fotografów i zmotoryzowanych.
fot. nadesłane
"Turyści do Mnichowa zaglądają rzadko, bo mieszczący się we wsi modrzewiowy kościół św. Szczepana, mimo swych niewątpliwych walorów artystycznych, jest słabo rozreklamowany, a sama wieś leży na uboczu. Ja trafiłam do niego dzięki sprzyjającemu zbiegowi okoliczności" - rozpoczyna swoją opowieść Czytelniczka.
fot. nadesłane
Dokładna data powstania świątyni nie jest znana, najczęściej przyjmuje się, że został zbudowany w połowie XVIII wieku z inicjatywy ówczesnego właściciela Mnichowa, archidiakona krakowskiego, Macieja Józefa Łubieńskiego herbu Pomian.
„Choć jest także możliwym, że kościół jest nieco późniejszy, powstał w 1770 roku, a jego fundatorem był następny właściciel dóbr mnichowskich, Stefan Dunin Wąsowicz herbu Łabędź” – kontynuuje Czytelniczka.
fot. nadesłane
Za pierwszą wersją przemawiałaby chorągiewka na drewnianej dzwonnicy, mniej więcej równolatce kościoła, na której widniała data 1758 lub 1768. Co ciekawe, barokowy, drewniany kościół zbudowano na wzór świątyń murowanych, otrzymał plan krzyża łacińskiego, na skrzyżowaniu nawy i transeptu umieszczono kopułę opartą na ośmiokątnym bębnie. Zachodnią fasadę (kościół jest orientowany) flankują dwie wieże nakryte dachami namiotowymi zwieńczonymi latarniami z cebulastymi hełmami. Podobną latarnią zwieńczona jest kopuła.
fot. nadesłane
Równie urokliwe jest wnętrze świątyni, którego jednolite wyposażenie reprezentuje styl rokokowy. W ołtarzu głównym znajduje się XVII wieczny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem flankowany przez rzeźby Ojców Kościoła. Na uwagę zasługują też ołtarze boczne, ambona oraz, wsparty na dwóch słupach, chór muzyczny. Co ciekawe, pod całym kościołem (pokrywa się z jego planem) znajduje się murowana krypta, w której podobno, od czasu, do czasu odbywają się nabożeństwa.
Kościół usytuowany jest na placu otoczonym murowanym ogrodzeniem, a w skład założenia wchodzi też wzmiankowana już, drewniana dzwonnica nakryta ośmiopołaciowym dachem.
fot. nadesłane
Dziękujemy Czytelniczce za to wspomnienie z wakacji, dokładny opis, fachowe nazewnictwo detali i zdjęcia. Wierzymy, że Mnichów znajdzie się na mapie przejazdów naszych Czytelników, jak niedawno opisywane sanktuarium w Paradyżu, skansen w Kłóbce (k. Włocławka) czy pałac Wiejce.
Ten opis z wyjątkowo ciekawego Mnichowa, naszym zdaniem zasłużył na I miejsce. Wyróżnienie otrzymała też Anna Maria Śliwińska za wspomnienie z Tylicza (jej list opublikujemy w następnej kolejności). Nagrody czekają w naszej redakcji, dlatego prosimy o kontakt w celu uzgodnienia szczegółów.
Obiecaliśmy też autorom wspomnień i zdjęć, iż szanujemy anonimowość i prawa autorskie (imię i nazwisko do wiadomości redakcji). Dziękujemy wszystkim za listy, zdjęcia i mamy nadzieję, że czas poświęcony na popularyzację polskich zabytków, miejsc wartych zwiedzenia, często zapomnianych (na uboczu historii) zaowocuje - w niedalekiej przyszłości - kolejnymi wspomnieniami. Cenimy też dobre zdjęcia, może jeszcze nie takie jak to robią profesjonaliści np. dla Windows 11, ale zawsze od czegoś trzeba zacząć.
Trzeba zawsze cieszyć się z tego co już dokonaliśmy, choćby ze srebrnego medalu Marii Żodzik w skoku wzwyż na MŚ w Tokio.
Mnichów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, leży na trasie Kraków – Warszawa (droga krajowa nr 7). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Mnichów nie jest typową wsią o strukturze zatrudnienia w rolnictwie. Wiele ludzi znajduje zatrudnienie w pobliskich miastach (Jędrzejów, Kielce), a także w samym Mnichowie, w którym funkcjonuje kilka zakładów pracy w tym największy: Dom Pomocy Społecznej dla dzieci i kobiet niepełnosprawnych. /źródło: wikipedia.org/
redakcja autoflesz.com
Źródło: listy do redakcji