To jedno z ważniejszych miejsc na mapie Krynicy-Zdrój, szczególnie dla katolików i pewnie gości z sanatoriów tego uzdrowiska. Trafić tu łatwo, gdyż znajduje się praktycznie w samym centrum uzdrowiska, tuż przy głównym rondzie im. marsz. J. Piłsudskiego (ul. Kościelna 2). Mieszkańcy nazywają tę świątynię - "Kościół Zdrojowy".
fot. Krzysztof Golec, autoflesz.com
Kościół zbudowano w latach 1887–1892 według projektu architekta Jana Zawiejskiego, budowniczego Domu Zdrojowego i kilku innych willi w mieście. To charakterystyczny budynek murowany, gdzie warto posłuchać kazań... niekoniecznie o polityce.
fot. Krzysztof Golec, autoflesz.com
Świątynię konsekrowano w 1902 roku, a w 1925 roku erygowano parafię, która dziś należy do diecezji tarnowskiej. Krynica-Zdrój jest dziś znanym uzdrowiskiem, gdzie liczba sanatoriów, jak również liczba mieszkańców (i wiernych) powoli, ale wzrasta. Już nie chodzi o kasandryczne wyniki odchodzenia wiernych w Polsce od Kościoła, tylko o rzetelny przekaz dot. każdej mszy św. w mieście. Z tym ks. proboszcz Andrzej Liszka nie ma problemu, ale trzeba chcieć i zainteresować wiernych, jak to widzieliśmy w Muszynie.
fot. Krzysztof Golec, autoflesz.com
Faktem jest, że rozwój uzdrowiska, wzrost liczby mieszkańców miasta i turystów, pociągnął za sobą konieczność rozbudowy świątyni, przeprowadzonej w latach 1932–1935. Pierwotnie neorenesansowy budynek, obecnie pozbawiony jest cech stylowych. To świątynia z cegły, kamienia i żelbetu, otynkowana, składająca się z trzech naw i transeptu czyli nawy poprzecznej, pozostałej ze starego kościoła oraz węższego prezbiterium z dobudówkami zakrystii i położoną ukośnie, smukłą wieżą (na planie kwadratu). Klasycyzującą fasadę frontową wieńczy trójkątny szczyt.
fot. Krzysztof Golec, autoflesz.com
We wnętrzu świątyni ustawiono ołtarz główny, w którym widnieje figura Matki Bożej Wniebowziętej wykonana w 1966 roku przez zakopiańskiego artystę Henryka Burzca, otoczona mozaiką. W prezbiterium dawnego kościoła (obecnie na wprost wejścia bocznego) znajduje się mała kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jej główne miejsce zajmuje drewniana rzeźba Zbawiciela oraz znajdująca się obok kamienno-metalowa chrzcielnica z 1960 roku. Wieńczy ją fresk, na którym przedstawiono Chrzest Jezusa w Jordanie.
fot. Krzysztof Golec, autoflesz.com
W kaplicy umieszczono rzeźbę świętego Józefa Robotnika z dzieciątkiem Jezus. We wnętrzu są też: ołtarze boczne, witraże, konfesjonały z lat 1936 i 1960, ławy i marmurowa ambona oraz organy z 1972 roku wykonane przez firmę Truszczyński z Warszawy (fundator państwo Robakowie z Krynicy) oraz dzwony odlane w 1953 roku w firmie Felczyński (dar wiernych Krynicy). Brama wejściowa do kościoła zaprojektowana przez inż. Nowotarskiego została wykonana przez mistrza Karpiela z Zakopanego.
Kościół posiada obecnie ogrzewanie gazowe, dobre nagłośnienie i jeszcze lepsze organy, które były niedawno odnawiane i konserwowane. Od wielu lat w kościele jest organizowany festiwal chrześcijański. Nazywany jest on „Krynickimi Spotkaniami z Kulturą Chrześcijańską”. Prezentowane są na nim zespoły i chóry wykonujące pieśni, kolędy i piosenki religijne.
Co ciekawe, kościół nie jest zamknięty w dni powszednie, jak to często bywa w innych świątyniach w Polsce.
redakcja autoflesz.com
Źródło: opracowanie kościelne, dr Bolesław Skórczewski "Historia budowy kościoła"